*~*U-chon^*^

เมื่อวานตอนกลางคืนฝนตกด้วยแหละ

555

แต่ก่อนไม่เคยชอบฝนเลยนะเพราะต้องกลับบ้านตัวเปียก 

แต่วันนี้ขับรถท่ามกลางสายฝนดู  ไหนๆก็เลี่ยงไม่ได้อยู่แล้วนิ 

ฝนมันก็เย็นดีเนอะ  เปียกดี  แบบว่าทำให้ลืมอะไรที่อยู่ในหัวได้หลายๆอย่าง

วันๆคนเราต้องเจออะไรเยอะแยะมากมายเนอะ  สมองก็เสือกจะจำไว้ได้เกือบหมดอีก

บางตรั้งอยากให้สมองมีที่ว่างน้อยๆก็พอ  เบื่อที่ต้องมาร้องไห้กับเรื่องเดิมๆซ้ำๆ

ทุกอย่างในห้องเงียบ  แต่กรุยังร้องไห้อยู่อย่างนั้น  ไม่อยากร้องหรอกนะ  แต่มันไหลไม่หยุด

ไม่รู้ว่าตัวเองเริ่มร้องไห้แบบไม่มีเสียงตั้งแต่เมื่อไหร่  ไม่ร้องไห้แบบสะอื้นตั้งแต่เมื่อไหร่

ไม่รู้ว่าความสบายใจหายไปไหน  ไม่รู้ว่าต้องทนอีกนานแค่ไหน  เป็นแบบนี้อีกนานแค่ไหน

เบื่อการร้องไห้  เบื่อการกระทำคนบางคน  เลิกประชดเถอะ  อยากหนีไปที่ที่ไกลๆๆ

ตะโกนได้เสียงดังๆ  ไม่มีคำสั่ง  คำด่า คำตัดทอ ไม่นินทา  มันคงเป็นไปยาก

ชีวิตคนเราก็ลำบากดีเนอะ  ทำอะไรก็มองไม่เห็น  ลืมทำกลับมองเห็นทุกครั้ง 

กรุเคยดีมั่งมั้ยเนี่ย   อยากเข้าไปในสมองเขาเเล้วถามดู  ประชดอยู่ได้  แน่สิ

ไม่อยากให้อยู่เมื่อไหร่บอก  ขอให้บอก  กรุจะได้หายไปจากชีวิต..เอง  

เขาถึงบอกว่าคนตายไปเป็นสุขแล้วมันก็จริงเนอะ  

ทุกครั้งที่ปิดประตูห้องน้ำ  ก็ต้องร้องไห้ทุกครั้ง  อยากเจอคนที่บอกกรุว่าไม่ต้องร้องไห้ซะที

เฮ้ย..........................................................................................................

คิดถึงพวดเมิงนะ  มีพวกเมิงแล้วทำให้กรุไม่ต้องคิดเรื่องนี้  

พ่อเป็นกำลังใจให้ด้วยนะ  โลกนี้มันชักจะยืนได้ยากแล้วแหละ  ถ้ามิกล้มพ่อเป็นกำลังใจให้ด้วยนะ

คิดถึงพ่อจัง   แล้วซักวันจะมารับใช่ไหม  จะได้เจอกันอีกใช่ป่ะ  มิกจะรอวันนั้น

ขอถอนหายใจอีกที

เฮ้ย.........................................................................